(2)12 love Poems

Σε έχω? Δε σε έχω?

Αναπάντητα όλα.

Να σε πιστέψω? Είσαι αληθινός?

Ή μήπως σε έφτιαξα από φαντασία κι αρώματα?

Για το δικό σου χατίρι στερώ της ημέρας τις ώρες.

Παραπαίω στα πατήματα ενός μεγάλου φυλαχτού.

Δε θα τολμούσα να πω «έρωτος»

Ηρωίδα που γνωρίζει το πονεμένο τέλος…  

Τι ποιητικό!

Τυλιγμένη τη μαντίλα των αισθήσεων

Μια ακόμα παραίσθηση.

στην παγωνιά  της αντίθετης κατεύθυνσης του ανέμου.

Κι απόψε αλλού.

Πάντα στο Πέρα.


Κι απλώνω τις στιγμές , ακατάστατα κι απρόσεχτα στα όνειρά μου.

… Τελικά είμαι αλλεργική στη μοναξιά…

Do I have you? I don’t have you?

All unanswered.

Should I believe you? Are you real?

Or did I create you from imagination and scents?

For your sake, I strip away the hours of the day.

I stumble on the footsteps of a great amulet.

I wouldn’t dare say “love.”

A heroine who knows the painful end...

What poetic!

Wrapped in the veil of sensations,

Yet another illusion.

In the chill of the opposite direction of the wind.

And tonight, elsewhere.

Always in the Beyond.

I unfold.

And spread the moments, disorderly and heedless, in my dreams.

... In the end, I am allergic to loneliness.

Copyright © 2024 REON THEATRO Terms of use
We use cookies to personalize content and experience and analyze our traffic. We don't share any information with third parties. Google, youtube, and Facebook may collect some information. We are using google analytics, google maps, Facebook pixel, and youtube video player. If you continue to use this website, you agree with our terms.Ok